Himmel

Himmel, der; -s, – /Pl. ungebräuchl./

Himmel

1. scheinbare, hohle Halbkugel über der Erde. der H. ist bedeckt, trübe, verhangen, grau; der H. hellt sich auf, klart (sich) auf, rötet sich, färbt sich, hat sich aufgeheitert, trübt sich (ein), bewölkt sich, verdunkelt sich; der Mond steht, scheint am H.; Wolken ziehen am H. dahin; am H.
leuchten Sterne auf; die Sonne steht hoch am H.; dicht. gen H. (auf)blicken, (empor-, auf)sehen?; d. Berg, Turm ragt in den H. hinein; unter freiem H.
(ohne Obdach, im Freien) nächtigen, schlafen; die Sonne lacht vom H. herab; aus dem Schornstein steigt Rauch zum H.; Raketen steigen zum H. empor; aus dem Stadion steigt ein Schrei aus tausend Kehlen zum H. hoch.

Himmel folt

No persze ennek az egészhez semmi köze. A himmel a 1004-es szobából kinövőben lévő baráti társaság neve. Azért van neve, mert brandet épiteni és dolgokat elnevezni Edward, a marketinges juppi szerint jó dolog. Közösen irunk egy blogot, ahol a világban észlelt anomáliákat örökitjük meg. Ha pedig nem találunk a világban anomáliákat, akkor csinálunk.

Hát végre ők is bekerültek a Hall Of Fame-be. (: Ez jó.

A hozzászólás ingyenes! :)

You must be logged in to post a comment.